Finse Labour Day en de toetreding tot de EU waar iedere Hongaar al heel lang naar uit heeft lopen kijken. Tijd voor een groot feestje!

Vrijdag op geheel eigentijdse wijze koninginnedag gevierd. Rond 12 uur bij Aki op de thee, om ons daar lekker ongans te eten aan de cake, koekjes, taart en ijs! Heerlijk...
Daarna in de spurt naar het huis van de Finnen en de Zweden aangezien we daar uitgenodigd waren om labour day te vieren op z’n Fins. Want in Finland wordt er namelijk al op 30 april ’s middags gevierd dat het de volgende dag 1 mei zal gaan worden. Tja, elk momentje voor een biertje moet je maar aangrijpen zullen we maar zeggen. Ben trouwens nu ook helemaal into ijshockey, maar wat wil je met al die Finnen, Zweden en Russen om je heen. Vlak voor 4 uur kreeg ik dan ook nog even de basisbeginselen voor m’n kiezen, aangezien Finland het tegen Zweden op moest gaan nemen. En nou moet je weten; Finnen en Zweden vinden elkaar heel erg aardig hoor, maar niet als er een wedstrijd is. Want ookal staat Finland ver voor, Zweden weet het altijd vlak voor het einde weer helemaal recht te trekken of ze finaal te verslaan. Heb dus ook 8 dodende blikken naar Matthias zien vliegen toen ze ook dit weer vlak voor het einde de gelijkmaker wisten te scoren. Werden die gratis uit-etentjes iedereen mooi in de maag gesplitst... Tijd voor de barbeque! Alsof ik nog niets gegeten had heb ik hier ook weer lekker alles lopen verorberen en ging het ene biertje naar het andere wijntje flink bij iedereen door de keelgaten. Flink getoasted op alles wat je kunt verzinnen, maar vooral toch op de komende uitbreiding van de EU. ‘Lang leve het Erasmus-zijn!’ Heb ook nog even typisch Poolse wodka achterover mogen slaan, jeetje wat is dat sterk, maar wel veel lekkerder dan ‘normale’ wodka. En als dan de avond vordert gaan de tongen los en is Laura fel tegen het toetreden tot de NATO en kan David alleen maar concluderen dat Tsjechie alle landen overtreft in wat ie ook maar kon verzinnen. Maar goed, eensgezind als we zijn hebben we op het plein uit volle mond (en natuurlijk in het Hongaars) af lopen tellen totdat er een enorm vuurwerk losbarstte. Ik wil niet weten hoeveel geld daar de lucht wel niet in ging. Voelde net als oud & nieuw. Al zag je niemand echt gelukkig kijken of elkaar zoenen of feliciteren. Ik had zelfs het idee dat er meer internationale mensen stonden dan Hongaren. En dan plotsklaps hield het vuurwerk op en binnen no time was het hele plein weer leeg. Wij zouden dan juist beginnen met feesten zou je zeggen. En dus ook maar de daad bij het woord gevoegd en nog lekker genoten van de heerlijke warme nacht.

De volgende ochtend ben ik (na veel te weinig slaap) in de trein gesprongen, op weg naar Sabine. Want de EU-accession willen we natuurlijk wel in de hoofstad zelf meemaken! Heerlijk weer, alle straten afgesloten voor auto’s dus overal mensen op de been, zo ver als je kon kijken. Voor de gelegenheid hadden alle bruggen een thema; de kettingbrug was omgebouwd tot uitkijkpunt, van de Erzsébet-brug kwam een heuse waterval naar beneden gestort (gaaf!) en op de Szabadság-brug lag dit keer in plaats van dat saaie kleurloze asfalt lekker groen gras. Nog een vliegshow boven de Donau meegemaakt: even naar een hele oude Fokker gezwaaid en daarna met open mond een stuntvlieger de meest enge capriolen uit zien halen tussen en zelfs onder alle bruggen door! Hopelijk had ie geen kater van de vorige avond... Nog even een praatje met de Nederlandse ambassade gemaakt die met hun (drukbezochtste!) standje langs de Donau stonden en Haribo bij de Duitse stand gegeten (oh, is dat geen Nederlands snoepgoed?).
Daarna hadden wij ook even het noodweer wat jullie afgelopen vrijdag mee hebben mogen maken. Gelukkig hield het bij ons na een uurtje op en was het weer heerlijk warm (en dan ruikt het overal zo lekker...) ’s Avonds naar de tunnel aan de Buda-kant van de kettingbrug om daar twee mannen een wereldrecord te zien breken. Ruim 4 minuten heeft de een op z’n kop op de schouders van de ander ‘gehangen’. Daarna hebben we de (nog) ombekende Hongaars ‘dj Junior’ verruild voor de partyboot, aangezien daar een gratis optreden van de Duitse groep Seeed (ja, met drie keer een -e-) zou zijn. Weet niet of jullie daar ooit van gehoord hebben, maar ik wist dus niet wat me te wachten stond. Totdat daar opeens 10 man op het podium verschenen en met hun rap-hiphop-salsa-rock-reggae-mixture met een vleugje Cubaans de hele tent afbraken. Wat waren die gaaf zeg, vol energie bleven ze maar spelen en rappen! Zeker de moeite waard om die naam even in KazaA in te toetsen.
Veel tijd om op adem te komen was er niet, want toen sprong er een wel erg blonde lange gozer voorbij die mij iets te Nederlands voorkwam. En ja hoor, het bewijs van de oranje kroon met ‘hoera, hoera, hoera’ pronkte op de achterkant van zijn t-shirt. Bleek nog een universiteitsgenootje (van velen) van ons te zijn ook, al studeerde ie nu in Graz, Oostenrijk. Sabine en ik dus meteen meegesleept naar de volgende tent, dit keer naar een van de vele openlucht discotheken die net deze week weer waren opengegaan. Daar doorgedanst totdat het weer licht was en het ontzettend naar mijn zin gehad. Op dat moment dacht ik even: jammer dat ik niet hier woon, want het uitgaansleven is hier zoo anders en je komt constant oude bekenden tegen. Maar ja, ook iets te veel Nederlanders, Sabine vond het zelfs vreemd om er zoveel te zien. Weer een invasie in Budapest, maar nu ipv de Turken, de Nederlanders in de hoofdrol!
Doodop, zere voeten maar helemaal gelukkig mijn slaapzakkie ingekropen, om er vervolgens na 3 uur weer uit te kruipen om de trein weer terug naar huis te pakken (natuurlijk in de trein weer in slaap gedonderd).
En zo zat het enorme feest er al weer veel te snel op, ben ik weer terug in de EU en moet ik het nu voorlopig weer rustig aan gaan doen, want mijn examens staan te trappelen om gemaakt te worden (aaahh). Mocht je niets te doen hebben, denk dan even aan mij op 12 mei om 2 uur, 14 mei voor de zekerheid maar de hele dag, 17 mei om 12 uur en dan nog even voor twee uurtjes 24 mei vanaf 10 uur. En dan is het vakantie vieren!! (en natuurlijk ook tijd om nu voor jullie te duimen...) Ik kom nog niet gelijk terug naar huis, ik ben van plan om heel juni nog vanalles te gaan ondernemen, maar in juli zet ik echt weer voet op Nederlandse bodem, beloofd!

Dikke kus voor nu!
Marjolijne