Ik ben helemaal gelukkig: mijn site is weer helemaal de oude! Dat moet gevierd worden met weer een update vanuit Hongarije, dus klik door als je wilt weten wat me hier nu bezig houdt.

Nou, helemaal niets dus!! Ben helemaal klaar met studeren hier in Pécs!
Het is wel krom hoor; heb al van de eerste mensen afscheid genomen, heb geen colleges meer, ben helemaal klaar met mijn examens (zal niet vertellen wat voor punten ik heb gehaald, want Rolf noemt me al een studje!), wat er allemaal wel heel erg op duit dat het hier toch alweer bijna afgelopen is. Ik heb hier alleen het gevoel dat we net begonnen zijn en dat we elkaar nu eindelijk een beetje goed beginnen te leren kennen.
Oke, misschien heb ik wat opstartproblemen, maar hoe moeten die Hongaren zich wel niet na elk jaar voelen. Want waar ik toch wel even goed van op keek, is dat de studenten hier dus helemaal niet zeker zijn van een kamer in dit gebouw het komende jaar. Er zijn veel te veel studenten die hier willen wonen en ze moeten dus elk jaar opnieuw een aanvraag indienen om een plekkie in een dorm te krijgen, waarbij hun hele financiele situatie wordt doorgelicht. Je kan je voorkeur geven in welke dormitory je wilt wonen, maar garantie heb je nooit! Ben je net lekker gesettled, van je kamertje jouw thuis gemaakt, kun je weer naar een andere gang verhuizen, naar een andere dorm met andere mensen of je moet als de wiede-weerga zelf een plekkie in de stad zoeken om te wonen, wat natuurlijk veel duurder is!

Heb nog nooit zoveel voor school moeten doen hier, heb me wel helemaal te pletter moeten werken, dus wees daar even goed blij dat je voor een vak óf een paper moet schrijven óf een tentamen, want hier moet het dus allebei, heb je nog een midterm exam en moet je ook nog twee presentaties geven! En te vaak colleges missen mag ook niet, dan krijg je je punt niet! Maar goed, alles overleefd, helaas slechte ervaringen van samenwerken met de Hongaren er aan overgehouden, een interessant (hoop ik) essay over Lidl geschreven, dus ben benieuwd wat daar allemaal uitrolt!

En nou denk je: die heeft gisteren haar laatste tentamen gehad, die heeft niets meer te doen, nou, het tegenovergestelde is waar. Ik heb gisteren en vandaag alleen maar lopen rondrennen, zoveel mogelijk nog mensen zien, want er gaan er nu opeens wel heel veel weg de komende paar dagen. En ik vertrek morgenochtend naar Polen: Krakau en Auschwitz bezoeken, verwacht dat het heel heftig gaat worden, maar wil het heel graag zien. Ben dus zondag pas weer terug en dat betekent weer een hoop minder mensen om me heen waar ik het heel fijn mee heb gehad...

Veel plannen daarna om te gaan rondreizen, maar vast staat er nog niets, dus ik ben van plan om jullie elke keer maar te gaan verrassen waar ik nu weer ben geweest! 1 ding is zeker, mijn terugticket is geboekt, of moet ik zeggen, ons ticket, aangezien Rolf en ik samen terugvliegen naar het oude vertrouwde thuis. We gaan namelijk twee weekjes naar Ukraine toe, een hele onderneming! Hopelijk gaat het ook lukken, want het visum is het enige wat nog niet zeker is. Toch wel weer leuk dat Ukraine het songfestival heeft gewonnen en dat ze iedereen welkom heet in haar land. Precies op de dag af 6 maanden later zet ik weer voet op Belgische bodem. Jaaa, want het blijft goedkoper, op Brussel landen ;).

Vanaf hier wens ik hier iedereen onwijs veel succes met z’n examens, met de laatste paar weekjes werken totdat de vakantie begint of met het klussen aan nieuwe appartementjes.

Ik moet rennen, mijn bus gaat er anders zonder mij vandoor!

Dikke zoen, Marjolijntje